

محمد محمدی_به گزارش ۲۰۲۰، در ورزش لحظاتی وجود دارد که هیچ واژهای توان توصیف تلخی آن را ندارد؛ لحظهای که تمام تلاشها، تمرینها، امیدها و رؤیاها به یک نتیجه گره میخورند، اما پایان مسابقه آنگونه که انتظار میرفت، رقم نمیخورد. شکست برابر ونزوئلا و از دست رفتن فرصت حضور در فینال المپیک جوانان داکار، بدون شک برای دختران ایران تلخ و سنگین است؛ اما یک حقیقت را نباید فراموش کرد: نرسیدن به فینال، به معنای پایان رؤیاها و نادیده گرفته شدن تمام مسیر پرافتخاری نیست که پشت سر گذاشتهاید.
تاریخ فوتبال و فوتسال جهان پر از تیمهایی است که پس از ناکامی در رسیدن به هدف نخست، برای ساختن افتخاری دیگر دوباره برخاستهاند. تیم ملی فوتسال ایران در جام جهانی ۲۰۱۶ کلمبیا، پس از شکست برابر روسیه در نیمهنهایی، در دیدار ردهبندی پرتغال را شکست داد و به مدال برنز جهان رسید؛ افتخاری بزرگ که حاصل سالها تلاش، باور و ایستادگی بود. آن تیم نیز رؤیای حضور در فینال و قهرمانی داشت، اما اجازه نداد ناکامی در نیمهنهایی، پایان مأموریتش باشد. گاهی مسیر رسیدن به افتخار، دقیقاً از دل یک شکست عبور میکند.
سیندختهای ایران؛ اکنون در چنین نقطهای ایستادهاید. شما پیشتر در مرحله گروهی ایتالیا را با نتیجه سه بر یک شکست دادهاید؛ نتیجهای ارزشمند که نشان میدهد توانایی عبور از این حریف را دارید. با این حال، پیروزی گذشته تضمینی برای موفقیت در مسابقه پیشرو نیست. ایتالیا با انگیزهای تازه و شناختی بیشتر به میدان میآید و این بار مدال المپیک در میان است. پیروزی قبلی فقط یک پیام مهم دارد: شما توانایی شکست دادن این حریف را دارید. اما برای تکرار آن باید دوباره بجنگید، دوباره تمرکز کنید و از نخستین ثانیه نشان دهید که برای این مدال آمدهاید، نه برای مرور خاطرات یک پیروزی گذشته.
اکنون زمان ماندن در حسرت نیمهنهایی نیست. آن مسابقه به پایان رسیده و هیچکدام از شما نمیتوانید نتیجهاش را تغییر دهید؛ اما هنوز این فرصت را دارید که آخرین فصل حضور خود در داکار را به شکلی ماندگار بنویسید. به همتیمیهایتان نگاه کنید؛ همان دخترانی که روزهای سخت تمرین را کنار شما گذراندند، در لحظات دشوار به یکدیگر دلگرمی دادند و دست در دست هم تا جمع چهار تیم برتر المپیک پیش آمدند. این بار برای یکدیگر بازی کنید؛ برای همتیمیای که شاید پشت لبخندش بغضی پنهان کرده، برای دختری که میخواهد این سفر را با سربلندی به پایان برساند و برای تمام کسانی که در ایران با افتخار چشمانتظار درخشش شما هستند.
دختران ایران! شاید داستان داکار آنگونه که در رؤیاهایتان تصور کرده بودید پیش نرفت، اما هنوز فرصت دارید پایانی بسازید که سالها بعد با افتخار از آن یاد کنید. مدال برنز فقط یک قطعه فلز نیست؛ نشانه ایستادگی، عبور از دشواریها و توان برخاستن پس از یک ناکامی بزرگ است. وقتی برابر ایتالیا وارد زمین میشوید، نه بار سنگین شکست ونزوئلا را با خود ببرید و نه با خیال پیروزی قبلی آسوده باشید. با ذهنی آرام، قلبی شجاع و ارادهای محکم بازی کنید. برای رؤیایی که از دست رفت، اشک ریختید؛ حالا برای افتخاری که همچنان در دسترس است، بجنگید.
داکار هنوز آخرین حرفش را نزده است. هنوز یک مسابقه، یک مدال و فرصتی دیگر برای سربلندی باقی مانده است. از نو شروع کنید؛ متحدتر، مصممتر و باانگیزهتر از همیشه. بگذارید آخرین تصویر این المپیک از دختران ایران، تصویر نسلی باشد که اگرچه به فینال نرسید، اما رؤیای افتخار را رها نکرد و تا آخرین لحظه برای سربلندی ایران جنگید.
گفتنی است تیم ملی کشورمان فردا چهارشنبه از ساعت ۱۴:۳٠ در دیدار رده بندی بایستی به مصاف ایتالیا برود.
انتهای پیام /
مطالب مرتبط


