

به گزارش ۲۰۲۰، بازگشت فوتسال قرچک به لیگ برتر را نمیتوان فقط با نام «نگین تندیس» توضیح داد. این تیم تازهتأسیس در شرایطی وارد بالاترین سطح فوتسال ایران شد که قرچک سالها یکی از قطبهای شناختهشده فوتسال کشور بود و تیمهایی مانند شهید منصوری و مقاومت، خاطرات زیادی برای علاقهمندان این شهر ساخته بودند. نگین تندیس با خرید سهمیه عرشیا آذربایجان شهرقدس، سومین تیم قرچکی تاریخ لیگ برتر محسوب میشود؛ بنابراین از همان روز اول، علاوه بر یک سهمیه لیگ برتری، مسئولیت سنگین بازگرداندن نام قرچک به سطح اول فوتسال را نیز بر دوش داشت.
شروع کار اما کاملاً بدون حاشیه نبود. حتی نام تیم در روزهای ابتدایی محل بحث شد و تلاش اولیه برای استفاده از نام شهید منصوری با واکنش مالک این برند و اعتراض بخشی از هواداران قدیمی مواجه شد و در نهایت «نگین تندیس قرچک» به عنوان نام رسمی انتخاب شد. از طرف دیگر، موضوع بدهیهای باقیمانده از سهمیه عرشیا آذربایجان نیز یکی از چالشهای مدیریتی ابتدای مسیر بود؛ مسئلهای که نشان میداد نگین تندیس برای شروع فعالیت در لیگ برتر، فقط با مسائل فنی روبهرو نیست.
از نظر فنی، حمید نصیری هدایت تیم را بر عهده گرفت و باشگاه از همان ابتدا روی ترکیبی از بازیکنان باتجربه و جوانان مستعد قرچک تأکید کرد. حتی در برنامه آمادهسازی و تستگیری، بازیکنان امید، جوانان، لیگهای پایینتر و بازیکنان بومی مورد توجه قرار گرفتند.
اما آنچه نگین تندیس را از بسیاری از تازهواردها متمایز کرده، فضای اطراف این تیم است. نخستین بازی خانگی در قرچک با حضور بیش از دو هزار تماشاگر برگزار شد؛ عددی که حتی از ظرفیت استاندارد حدود ۹۰۰ نفری سالن تختی بیشتر بود. این استقبال نشان داد قرچک هنوز همان شهر فوتسالدوست گذشته است و مردم برای بازگشت تیم شهرشان به لیگ برتر منتظر ماندهاند. مسئله سالن هفتم تیر نیز دقیقاً از همینجا اهمیت پیدا میکند؛ چراکه حضور چنین جمعیتی، نیاز قرچک به یک سالن مناسب برای میزبانی مسابقات لیگ برتر را دوباره به یک مطالبه جدی تبدیل کرده است.
در زمین اما شروع نگین تندیس با فراز و نشیب همراه بود. این تیم در هفته نخست در اصفهان مقابل پالایش نفت به تساوی بدون گل رسید؛ نتیجهای که برای یک تیم تازهوارد در خانه یکی از تیمهای منظم لیگ، شروع قابل قبولی بود. هفته دوم در خانه برابر مس سونگون با نتیجه ۲ بر یک شکست خورد و در هفته سوم نیز مقابل فولاد هرمزگان ۳ بر یک مغلوب شد. با این حال، ورق در هفته چهارم برگشت و نگین تندیس با پیروزی ۲ بر صفر برابر دلسوختگان قم، نخستین برد فصل خود را به دست آورد؛ بردی که از نظر روحی برای تیم و هواداران اهمیت زیادی داشت.
هفته پنجم نیز ادامه همین روند مثبت بود. شاگردان حمید نصیری در مشهد مقابل دائمپناه قرار گرفتند و با ارائه نمایشی حسابشده، ۲ بر صفر به پیروزی رسیدند. به این ترتیب نگین تندیس پس از پنج هفته صاحب ۷ امتیاز شد و مهمتر از عدد امتیازات، برای نخستین بار در این فصل دو برد متوالی را تجربه کرد. نکته جالب اینکه تیم قرچکی در پنج بازی فقط پنج گل دریافت کرده و پنج گل نیز به ثمر رسانده است؛ آماری که نشان میدهد ساختار دفاعی در شروع فصل یکی از نقاط اتکای اصلی این تیم بوده، هرچند برای تبدیل شدن به تیمی بالانشین، افزایش قدرت گلزنی همچنان یک نیاز جدی است.
نگین تندیس البته هنوز تیم کاملی نیست. تحلیل حسین سلطانی، ملیپوش سابق فوتسال ایران، از دیدار این تیم برابر دلسوختگان نیز به همین موضوع اشاره داشت و بازی را بیشتر متکی بر تواناییهای فردی بازیکنان دانست. این مسئله برای تیمی که نخستین فصل خود را در لیگ برتر تجربه میکند، قابل توجه است؛ چراکه در لیگ برتر فاصله میان یک نمایش خوب و یک تیم باثبات، بیشتر از چند بازیکن توانمند است و به ساختار، هماهنگی و تداوم عملکرد نیاز دارد.
با این حال، قضاوت درباره نگین تندیس در پایان هفته پنجم باید فراتر از جایگاه فعلی جدول باشد. این تیم در نخستین فصل حضورش، از یک شروع محتاطانه به دو پیروزی متوالی رسیده، خط دفاعی قابل قبولی ساخته و مهمتر از همه دوباره شور فوتسال را به قرچک برگردانده است. شاید مهمترین سرمایه نگین تندیس در شرایط فعلی نه فقط بازیکنان و کادر فنی، بلکه همان هوادارانی باشند که در نخستین بازی خانگی بیش از دو هزار نفر از تیم شهرشان استقبال کردند؛ هوادارانی که نشان میدهند قرچک هنوز برای فوتسال زندگی میکند.
حالا چالش اصلی برای نگین تندیس، حفظ همین روند است. دو برد متوالی میتواند آغاز یک مسیر تازه باشد، اما اگر این تیم میخواهد نامش در کنار گذشته پرافتخار فوتسال قرچک قرار بگیرد، باید از یک تیم تازهوارد به یک مجموعه باثبات تبدیل شود. تا پایان هفته پنجم، نشانههایی از این مسیر دیده میشود؛ تیمی جوان، پرتلاش و منظم که هنوز برای رسیدن به سقف تواناییهایش فاصله دارد، اما دستکم ثابت کرده بازگشت قرچک به لیگ برتر قرار نیست صرفاً یک حضور تشریفاتی باشد.
انتهای پیام /
مطالب مرتبط


