به گزارش ۲۰۲۰، فروزان سلیمانی، سرمربی پیشین تیم ملی فوتسال زنان ایران و تیم ملی حفاری اهواز، یکی از چهرههای شناختهشده فوتسال بانوان کشور است. وی سابقه قهرمانی در جام ملتهای آسیا ۲۰۱۵ و چندین عنوان قهرمانی در رقابتهای کافا را در کارنامه دارد، اما مرور دقیقتر عملکرد سالهای اخیرش، تصویری متفاوت و هشداردهنده ترسیم میکند.
ناکامی در دفاع از عنوان قهرمانی آسیا در سال ۲۰۲۵، برکناری از تیم ملی و سپس سقوط آزاد یک تیم ریشهدار در لیگ برتر و در نهایت اخراج از آن، زنجیرهای از نتایج است که نمیتوان بهسادگی از کنار آن گذشت.
سلیمانی پس از پایان کار تیم ملی در جام ملتهای آسیا ۲۰۲۵، که با کسب مقام سوم و ناکامی در دفاع از عنوان قهرمانی همراه بود، از هدایت ملیپوشان کنار گذاشته شد.
تیمی که در دورههای پیشین قدرت نخست آسیا به شمار میرفت، این بار از حضور در فینال بازماند و به مقام سوم بسنده کرد. این نتیجه برای بسیاری از کارشناسان و هواداران، نقطه پایان یک دوره تلقی شد و فدراسیون فوتبال تصمیم گرفت با تغییر کادر فنی، تیم ملی را برای حضور در جام جهانی با برنامهریزی جدید آماده کند.
اما داستان سلیمانی به تیم ملی ختم نشد. او به لیگ برتر بازگشت و هدایت تیم ملی حفاری اهواز، یکی از پرافتخارترین و ریشهدارترین تیمهای فوتسال زنان ایران، را بر عهده گرفت. انتظارات از بازگشت او بالا بود، اما واقعیت میدانی بسیار تلختر از پیشبینیها رقم خورد.
ملی حفاری در حدود ۱۰ مسابقه، تنها ۲ امتیاز کسب کرد؛ حاصل دو تساوی و هشت شکست، آماری که این تیم را در قعر جدول لیگ برتر قرار داد. نتایجی که در نهایت صبر مدیران باشگاه را به پایان رساند و به قطع همکاری با سلیمانی انجامید.
این عملکرد، بهتنهایی کافی است تا نشان دهد سلیمانی در مدیریت تیمهای مدعی، حفظ انسجام و نتیجهگیری در بالاترین سطح، با چالشهای جدی مواجه بود. تیم ملی تحت هدایت او نتوانست از عنوان قهرمانی آسیا دفاع کند و در سطح باشگاهی نیز تیمی با پشتوانه قوی و تاریخچهای پرافتخار را به انتهای جدول کشاند. این الگوی تکرارشونده، دقیقاً همان موضوعی است که باشگاههای بزرگ باید نسبت به آن حساس باشند.
در همین حال، شنیدهها حاکی از آن است که باشگاه پالایش نفت آبادان، قهرمان چندین دوره لیگ برتر و یکی از مدعیان همیشگی کسب عنوان قهرمانی، قصد مذاکره با فروزان سلیمانی را دارد. اگر این خبر صحت داشته باشد، میتواند انتخابی پرریسک برای تیمی باشد که سالها با ثبات، موفقیت و کسب نتایج مطلوب شناخته شده است.
پالایش نفت آبادان با برخورداری از ساختار مدیریتی منسجم، بازیکنان باکیفیت و انتظارات همیشگی برای کسب عنوان قهرمانی، نیازمند مربیای است که بتواند این ظرفیت را به نتیجهای ملموس تبدیل کند؛ نه اینکه تیم پس از مدتی کوتاه با بحران از دست دادن شانس قهرمانی یا حتی افت شدید عملکرد مواجه شود.
کارنامه اخیر سلیمانی، از ناکامی در جام ملتهای آسیا تا قرار گرفتن ملی حفاری در قعر جدول لیگ برتر، نشان میدهد که تکرار این الگو برای یک مدعی واقعی میتواند خطرناک باشد. مدیران پالایش نفت آبادان که سالها برای حفظ جایگاه این باشگاه در بالاترین سطح فوتسال زنان سرمایهگذاری کردهاند، لازم است با دقت بیشتری گزینههای خود را بررسی کنند و از انتخابهایی که ریسک ناکامی بالایی دارند، پرهیز کنند.
فوتسال زنان ایران همچنان از ظرفیت و پتانسیل بالایی برخوردار است و تیمهایی مانند پالایش نفت آبادان که همواره سهم قابلتوجهی در معرفی بازیکنان ملیپوش داشتهاند، نقشی کلیدی در حفظ و ارتقای این جایگاه ایفا میکنند.
انتخاب سرمربی باید بر پایه عملکرد ثابتشده، توانایی مدیریت فشار در سطح قهرمانی و موفقیتهای بهروز صورت گیرد، نه صرفاً بر اساس افتخاراتی که بخش عمده آن به سالهای دور بازمیگردد.
اکنون زمان آن رسیده است که تصمیمات باشگاهی با نگاهی واقعبینانه، کارشناسی و حرفهای اتخاذ شود تا آینده فوتسال بانوان ایران بیش از پیش روشن و امیدوارکننده باشد.
انتهای پیام /
مطالب مرتبط
