به گزارش ۲۰۲۰، فردا سه‌شنبه ۲۹ اردیبهشت، سازمان لیگ فوتسال شاهد یکی از حساس‌ترین جلسات مدیریتی سال خواهد بود. موضوع بحث، بازسازی ساختار لیگ برتر و حرکت به سوی ۱۶ تیمی شدن است.

 این نشست نه تنها نحوه برگزاری مسابقات، بلکه ترکیب تیم‌های حاضر در لیگ برتر را با چالش‌های جدی روبرو می‌کند. در حالی که هدف اصلی توسعه ورزش است، اما باید پرسید: نحوه ورود به این بحث و انتخاب‌ گزینه‌های موجود چگونه موجب پیشرفت لیگ برتر خواهد شد. 

چالشِ فرمت مسابقات

یکی از محورهای اصلی بحث در جلسه فردا، انتخاب الگوی برگزاری است. دو گزینه پیش روی تصمیم‌گیران قرار دارد: برگزاری مسابقات به صورت لیگ رفت و برگشتی در ۳۰ هفته، یا تقسیم تیم‌ها به دو گروه ۸ تیمی. 

اگرچه فرمت گروهی ممکن است در کوتاه‌مدت از فشار مالی بکاهد، اما از منظر فنی و اعتبار بخشی به رقابت‌ها، الگوی لیگ رفت و برگشتی برتری مطلق دارد. در سیستم گروهی، امکان برخورد تمامی تیم‌ها با یکدیگر میسر نیست و همچنین ریسک سقوط بیش از یک تیم از هر گروه، فشار مضاعفی بر باشگاه‌ها وارد خواهد کرد و از طرفی برای بعضی از باشگاه ۱۴ هفته در صورت گروهی توجیه اقتصادی ندارد، برای ایجاد یک لیگ استاندارد و دارای اعتبار بین‌المللی، تداوم رقابت‌ها در قالب لیگ رفت و برگشتی، منطقی‌ترین راهکار است.

معادله‌ی صعود؛ ضرورت حضور «قدرت چهارم» در مربع قهرمانی

چالش برانگیز ترین بخش جلسه، تعیین دو تیم جدید برای تکمیل ظرفیت ۱۶ تیمی است. در آیین نامه به صراحت بیان شده در صورت انصرافی تیم یا تیم های از لیگ برتر به ترتیب تیم سیزدهم و چهاردهم که سقوط کننده بوده اند جایگزین می شوند اما در رابطه با افزایش تعداد تیم ها و با توجه به سکوت آیین‌نامه‌ای در این خصوص، هیات رئیسه سازمان لیگ تصمیم گیری خواهد کرد. 

از طرفی می توان با نگاهی عدالت محور، یک تیم از لیگ برتر یعنی سیزدهمین تیم، بهشتی سازه گرگان و یک تیم از لیگ دسته اول (بهترین تیم دوم مرحله نهایی) یعنی استقلال تهران منطقی‌ترین گام برای تقویت سطح رقابت‌هاست. زیرا امکان برگزاری مسابقه بین تیم ها عملا" وجود ندارد. 

توسعه کیفی در برابر توسعه کمی؛ درسِ فصل گذشته

 بحث جایگزینی تیم سیزدهم (بهشتی سازه) به عنوان یک سهمیه اضافی مطرح است. با توجه به اختلاف امتیاز ناچیز این تیم در جدول و شرایط جنگ تحمیلی، انتخاب آن‌ها می‌تواند قابل دفاع باشد، اما نباید فراموش کرد که تجربه فصل گذشته ثابت کرد توسعه صرفاً با افزایش تعداد تیم‌های جدید حاصل نمی‌شود. تعدد تیم‌های تازه‌وارد در فصل گذشته، لزوما به معنای ارتقای کیفیت نبود. بنابراین، اعطای سهمیه‌های جدید به تیم‌هایی با سابقه و اعتبار باشگاهی و داشتن تجربه حضور در لیگ برتر، تضمین‌کننده کیفیت مسابقات خواهد بود.

 از طرفی استقلال که در بازی گروهی مقابل بازرگانی دائم‌پناه، تنها به دلیل چند صدم ثانیه و بدشانسی از صعود بازماند، از نظر فنی و جایگاه، سزاوارترین گزینه برای بازگشت به لیگ برتر است.

حضور استقلال نه تنها یک انتخاب فنی، بلکه یک ضرورت استراتژیک برای لیگ برتر است. با توجه به تکراری بودن رده‌بندی سه تیم برتر لیگ در چند سال اخیر، ایجاد یک «مربع قهرمانی»، می‌تواند هیجان رقابت‌ها را دوچندان کرده و از نظر رسانه‌ای و جذب سرمایه گذار، اعتبار لیگ را در سطح بین‌المللی ارتقا دهد. ورود یک قدرت جدید به لیگ، همان چیزی است که برای خروج از فضای یکنواختی که سال‌هاست در لیگ برتر حاکم است، نیاز داریم.

جسارت لازمه‌ی تصمیم‌گیری راهبردی 

تصمیمات فردا، مسیر آینده فوتسال ایران را تعیین می‌کند. اگر هدف، ساختن یک لیگ حرفه‌ای و قابل اتکا است، باید میان «توسعه کمّی» و «ارتقای کیفی» توازن برقرار شود. حضور تیم‌های با پتانسیل بالا و انتخاب فرمت رقابتیِ طولانی‌مدت، راهی است که می‌تواند لیگ برتر را از یک سطح معمولی به سطح استاندارد جهانی نزدیک کند.

گفتنی است این جلسه بدون حضور خبرنگاران برگزار خواهد شد. 

انتهای پیام /