
به گزارش۲٠۲٠، مسابقات لیگ برتر فوتسال بانوان قرار است از ۳۰ مهرماه آغاز شود، اما در آستانه شروع این رقابتها، موضوع انتخاب داوران و نحوه ارزیابی آمادگی آنها به یکی از ابهامهای قابل تأمل تبدیل شده است؛ موضوعی که نمیتوان بهسادگی از کنار آن عبور کرد.
در سالهای گذشته، برگزاری تست آمادگی جسمانی پیش از آغاز فصل، یکی از مراحل ارزیابی داوران فوتسال بانوان بود تا میزان آمادگی آنها برای حضور در بالاترین سطح مسابقات مشخص شود. با این حال، چنین آزمونی پیش از فصل برگزار نمی شود؛ مسئلهای که این پرسش را مطرح میکند: داوران لیگ برتر بانوان با چه سازوکاری ارزیابی میشوند و چه معیارهایی برای سپردن قضاوت مسابقات به آنها در نظر گرفته شده است؟ از طرف قرار است فردا جلسه ای بصورت وبینار برای داوران لیگ برتری برگزار شود.
این ابهام زمانی جدیتر میشود که بدانیم برای داوران لیگ برتر فوتسال آقایان، آزمونهای عملی و آمادگی جسمانی برگزار شده و نتایج این ارزیابیها نیز بازتاب داشته است. بنابراین، انتظار برای روشنشدن وضعیت داوران بانوان، نه مطالبهای غیرمعمول، بلکه پرسشی منطقی درباره چگونگی اجرای معیارهای داوری در دو بخش از مسابقات لیگ برتر فوتسال کشور است.
بدیهی است که قضاوت در سطح لیگ برتر، صرفاً به آشنایی با قوانین محدود نمیشود. آمادگی جسمانی، سرعت تصمیمگیری، تمرکز و توانایی مدیریت مسابقه، از جمله مؤلفههایی هستند که میتوانند بر کیفیت قضاوت و روند برگزاری رقابتها تأثیر بگذارند. از همین رو، روشنبودن شیوه ارزیابی داوران، بهاندازه انتخاب آنها اهمیت دارد.
مسئله این نیست که داوران انتخابشده واجد شرایط هستند یا خیر؛ مسئله این است که روند احراز این شرایط تا چه اندازه روشن و قابل توضیح است. وقتی در آستانه شروع فصل، خبری از برگزاری تست آمادگی جسمانی منتشر نمیشود، طبیعی است که این پرسش شکل بگیرد که آیا ارزیابیها طبق روال دیگری انجام شده یا برنامهای متفاوت برای انتخاب داوران در نظر گرفته شده است؟
کمیته داوران میتواند با ارائه توضیحی روشن درباره معیارهای انتخاب داوران لیگ برتر فوتسال بانوان، به این ابهامها پایان دهد. اعلام اینکه چرا تست آمادگی جسمانی برگزار نشده، چه شاخصهایی برای ارزیابی داوران در نظر گرفته شده و ملاک تأیید صلاحیت آنها برای قضاوت در فصل جدید چیست، میتواند به شفافیت بیشتر این روند کمک کند.
در نهایت، فوتسال بانوان برای توسعه و حرفهایترشدن، به تصمیمهایی روشن و سازوکارهایی قابل ارزیابی نیاز دارد. وقتی برای حضور در بالاترین سطح رقابتها، آمادگی و صلاحیت داوران اهمیت دارد، شفافیت درباره نحوه سنجش این آمادگی نیز نباید در حاشیه قرار بگیرد.
انتهای پیام/
مطالب مرتبط
