
به گزارش ۲۰۲۰، تیم ملی فوتسال ایران در حالی خود را برای رقابتهای داخل سالن آسیا در ریاض آماده میکند که وحید شمسایی و شاگردانش با یک چالش مهم و البته خارج از مسائل فنی روبهرو هستند؛ نبود حریف تدارکاتی. در شرایط جاری کشور، پیدا کردن تیمی برای برگزاری بازی دوستانه بینالمللی برای ایران آسان نیست و همین مسئله، برنامه آمادهسازی تیم ملی را تحت تأثیر قرار داده است.
بازی دوستانه برای یک تیم ملی فقط یک مسابقه تشریفاتی نیست؛ فرصتی است برای محک زدن بازیکنان، امتحان کردن ترکیبها، اجرای برنامههای تاکتیکی و پیدا کردن نقاط ضعف و قوت پیش از یک تورنمنت مهم. شمسایی برای ساختن تیمی که قرار است در ریاض به میدان برود، به همین فرصتها نیاز دارد؛ اما وقتی حریف مناسبی حاضر به بازی نیست، بخشی از برنامه سرمربی عملاً از اختیار او خارج میشود.
در سوی دیگر وقتی برنامه رقبای آسیایی را ورق میزنیم، ماجرا برای ایران متفاوت است؛ نگاهی به برنامه آمادهسازی رقبای آسیایی هم نشان میدهد که تیمهای قاره از مدتها قبل دست به کار شدهاند؛ ژاپن، تایلند، اندونزی، افغانستان، ازبکستان و عربستان با برگزاری اردوهای جدی و دیدارهای تدارکاتی مقابل حریفان مطرح، در حال آمادهسازی برای حضور قدرتمند در مسابقات آسیایی هستند؛ اتفاقی که تفاوت مسیر آمادهسازی ایران با برخی رقبای اصلیاش را بیشتر به چشم میآورد.
این تفاوت در شرایط آمادهسازی، البته به خودی خود به معنای برتری رقبا یا ضعف فنی ایران نیست. تیم ملی ایران همچنان یکی از قدرتهای اصلی فوتسال آسیاست و شمسایی در دوره قبلی جام ملتهای آسیا، ایران را به چهاردهمین قهرمانی قاره رساند. مسئله اما اینجاست که حتی بهترین برنامه تاکتیکی هم بدون فرصت محک خوردن در مسابقه، بخشی از کارایی خود را از دست میدهد؛ موضوعی که اهمیت آن برای تیمی با اهداف قهرمانی بیشتر میشود.
حالا شمسایی باید در شرایطی تیم ملی را برای ریاض آماده کند که یکی از مهمترین ابزارهای معمول آمادهسازی در اختیارش نیست. اینجا شاید بیش از هر زمان دیگری لازم باشد عملکرد کادر فنی را با شرایط واقعی موجود سنجید؛ چراکه نبود بازی تدارکاتی انتخاب شمسایی نیست، اما آماده نگه داشتن تیم در همین شرایط، بخشی از مأموریت اوست. تیم ملی ایران به زمین مسابقه نیاز دارد و هر فرصتی که برای یک بازی جدی و بینالمللی فراهم شود، میتواند برای کادر فنی و بازیکنان ارزشمند باشد.
انتهای پیام /
مطالب مرتبط
