به گزارش ۲۰۲۰، گاهی ارزش یک بازیکن فقط در گل‌هایی که می‌زند یا بازی‌هایی که برای تیمش می‌برد خلاصه نمی‌شود؛ بعضی بازیکنان را باید در روزهای سخت شناخت، جایی که انتخاب میان استراحت و ماندن کنار تیم، آسان نیست. احمد اسماعیل‌پور یکی از همین بازیکنان است؛ ستاره‌ای که سال‌ها با پیراهن تیم ملی در میادین بزرگ و بین‌المللی درخشیده و حالا در سن‌ایچ، همچنان معنای تعهد به پیراهن را به شکل دیگری نشان می‌دهد.

اسماعیل‌پور هفته گذشته به دلیل مصدومیت نتوانست در تمرینات سن‌ایچ حضور داشته باشد و از نظر طبیعی، شاید انتظار می‌رفت برای حفظ سلامتی‌اش از حضور در مسابقه هم صرف‌نظر کند. اما در دیدار برابر پالایش نفت شازند، این بازیکن باتجربه در کنار تیم ماند و در دقایقی از مسابقه نیز با وجود مصدومیت، برای پیراهن سن‌ایچ به میدان رفت. شاید برای بسیاری از بازیکنان، در چنین شرایطی اولویت قرار دادن سلامتی و نشستن روی سکو تصمیمی کاملاً قابل درک باشد؛ اما اسماعیل‌پور انتخاب دیگری داشت.

او سال‌هاست فوتسال را در بالاترین سطح تجربه کرده و خوب می‌داند یک مسابقه ارزش آن را ندارد که سلامت یک بازیکن به خطر بیفتد؛ با این حال، حضورش در کنار تیم نشان داد که رابطه او با سن‌ایچ فقط به قرارداد و حضور در ترکیب محدود نمی‌شود. اسماعیل‌پور در روزی که از نظر جسمانی شرایط ایده‌آلی نداشت، ترجیح داد کنار هم‌تیمی‌هایش باشد و هر اندازه که می‌تواند برای تیمش مفید واقع شود. همین رفتارهاست که تفاوت میان یک بازیکن باتجربه و یک ستاره واقعی را نشان می‌دهد؛ ستاره‌ای که حتی وقتی نمی‌تواند در تمرین حضور داشته باشد، دلش با تیم است.

شاید نتیجه دیدار با پالایش نفت شازند آن چیزی نبود که سن‌ایچ می‌خواست، اما در دل همین مسابقه می‌توان یک تصویر ارزشمند دید؛ احمد اسماعیل‌پور، ستاره سابق تیم ملی، با بدنی که آماده نبود اما با ذهن و دلی که هنوز برای تیمش می‌تپید، کنار سن‌ایچ ماند. این جنس تعهد، چیزی نیست که در آمار و جدول ثبت شود؛ اما برای یک تیم، به‌خصوص در روزهای سخت، ارزشش گاهی از یک گل هم بیشتر است. اسماعیل‌پور شاید آن روز نتوانسته باشد تمام توانش را در زمین بگذارد، اما نشان داد هنوز برای پیراهنی که بر تن دارد، تا جایی که توانش اجازه بدهد می‌جنگد.

انتهای پیام