به گزارش ۲۰۲۰، در جریان دیدار هفته دوم لیگ برتر فوتسال بین تیم‌های گهرزمین سیرجان و گیتی‌پسند اصفهان، تصمیم کمک‌داور ویدیویی (VS) مبنی بر اعلام پنالتی به سود گیتی‌پسند، با اعتراض جنجالی و پر سر و صدای حمید بی‌غم، سرمربی گهرزمین، همراه شد. این واکنش تند کنار زمین، بار دیگر پرسش‌هایی را درباره مرز میان اعتراض حرفه‌ای و رفتارهایی که فضای مسابقه را ملتهب می‌کند، مطرح کرد.

فناوری بازبینی ویدیویی که با همت فدراسیون فوتبال و سازمان لیگ در حال گسترش به تمامی سالن‌های میزبان مسابقات فوتسال کشور است، پاسخی دیرینه به مطالبه مربیان، بازیکنان و هواداران برای کاهش خطاهای انسانی داوری بوده است. این ابزار، همچون آیینه‌ای شفاف، قرار است حقیقت صحنه‌ها را روشن کند؛ اما این آیینه زمانی معنا پیدا می‌کند که همگان، به‌ویژه پیشکسوتان و مربیان باتجربه، فرهنگ پذیرش و تمکین در برابر تصمیم نهایی را نیز بیاموزند.

در غیر این صورت، حتی اگر قضاوت بازی به فناوری و هوش مصنوعی سپرده شود، باز هم برخی با اتکا به روش‌های قدیمی جنجال و هیاهو، در پی تأثیرگذاری بر تصمیمات خواهند بود.

رفتارهای اعتراضی حمید بی‌غم در کنار زمین، البته موضوع تازه‌ای نیست. او در سال‌های گذشته، چه در دوران هدایت فولاد زرند و چه مس سونگون، بارها در مصاحبه‌های پس از بازی و جریان مسابقات، با انتقادهای تند، اشاره به تفاوت برخورد با تیم‌ها و حتی توصیف برخی قضاوت‌ها به عنوان «بدترین تجربه زندگی‌اش»، حاشیه‌ساز شده است.

در اتفاقات دیگری نیز نام او در میان مربیان اخراج‌شده و درگیری‌های پس از سوت پایان دیده شده است. همین سابقه نشان می‌دهد اعتراض جنجالی اخیر را نمی‌توان صرفاً یک اتفاق منفرد دانست؛ بلکه این رفتار ادامه الگویی است که گاهی مرز میان دفاع از حق تیم و ایجاد تنش غیرضروری را مخدوش می‌کند.

فوتسال حرفه‌ای امروز به مربیانی نیاز دارد که تجربه خود را نه فقط در تاکتیک و انگیزه دادن به بازیکنان، بلکه در مدیریت هیجانات و رعایت حرمت نهاد داوری نیز به کار بگیرند. اعتراض قانونی و مستند، حق هر مربی است؛ اما زمانی که این اعتراض به جنجال و سروصدا تبدیل شود، نه‌تنها اعتبار فرد، بلکه تصویر کلی این رشته را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد.

از سوی دیگر، فوتسال سال‌هاست در زمینه پخش تلویزیونی با کمبود توجه مواجه بوده است. این دیدار با تلاش سازمان لیگ به صورت زنده از شبکه ورزش پخش شد و اتفاقات جنجالی آن نیز در معرض دید میلیون‌ها بیننده قرار گرفت.

تکنولوژی VS فرصتی طلایی برای ارتقای سطح داوری است؛ به شرط آنکه همه ارکان فوتسال، از مربی و بازیکن گرفته تا هوادار، یاد بگیرند که پس از یک بازبینی شفاف، تصمیم نهایی را بپذیرند و به جای هیاهو، به قضاوت احترام بگذارند.

در نهایت، پیشرفت واقعی فوتسال ایران فقط در تجهیز سالن‌ها به دوربین و مانیتور خلاصه نمی‌شود؛ بلکه زمانی رقم می‌خورد که فرهنگی در این رشته شکل بگیرد که در آن تجربه مربیان باتجربه، به جای دامن زدن به جنجال، به الگویی برای مدیریت هیجان و احترام به قانون تبدیل شود. تنها در چنین فضایی است که فناوری می‌تواند کارکرد واقعی خود را نشان دهد و رقابت‌ها از سایه حواشی ناخواسته فاصله بگیرند.

انتهای پیام /