سن‌ایچ ساوه فصل را با شروعی قدرتمند آغاز کرد اما زنجیره تساوی‌ها و نوسانات فنی، این تیم را از جمع مدعیان قهرمانی دور کرد. نقش پررنگ کاپیتان احمد اسماعیل‌پور در کنار سرمربی، گمانه‌زنی‌هایی درباره تقسیم وظایف فنی ایجاد کرده و تکرار الگوی بی‌ثباتی، ضرورت بازنگری در مدیریت بحران را نشان می‌دهد.
روایتی از یک فصل پرنوسان در سن‌ایچ؛ تأثیرگذاری کاپیتان در تصمیمات سرمربی!

به گزارش ۲٠۲٠، تیم فوتسال سن‌ایچ ساوه که پس از تشکیل تیمی مدعی، فصل را با شروعی قدرتمند آغاز کرده بود، حالا بیش از نتایج، به دلیل نوسانات شدید عملکردی مورد توجه کارشناسان است؛ نوساناتی که حکایت از عدم ثبات در ساختار فنی تیمی دارد که در ابتدا مدعی قهرمانی به نظر می‌رسید.

از اوج تا افول؛ تساوی‌هایی که مسیر قهرمانی را سد کردند

سن‌ایچ فصل را با سه پیروزی پیاپی و انرژی بالا شروع کرد و خود را در صدر جدول و جمع مدعیان جای داد. اما نقطه عطف منفی فصل در هفته چهارم رقم خورد. با ثبت نخستین تساوی، روند رو به رشد تیم دچار تلاطم شد. پس از آن، زنجیره‌ای از تساوی‌های پیاپی و شکست‌های گاه‌و‌بیگاه، سن‌ایچ را از چرخه رقابت قهرمانی خارج کرد.

در شرایطی که مدعیانی مانند گیتی‌پسند و مس سونگون با قدرت مسیر خود را ادامه می‌دادند، سن‌ایچ با افت محسوس فاصله خود را با صدر افزایش داد. اوضاع چنان پیش رفت که در اواخر نیم‌فصل نخست، این تیم حتی از فولاد زرند جوان، هم جایگاه پایین‌تری داشت و نگرانی جدی میان هواداران ایجاد شد که آیا سن‌ایچ می‌تواند خود را حتی در نیمه بالای جدول تثبیت کند.

بحث درباره کادر فنی؛ نقش کاپیتان پررنگ‌تر از همیشه

یکی از موضوعات پربحث در ارتباط با عملکرد سعید کشاورزی (سرمربی تیم)، میزان تأثیرگذاری احمد اسماعیل‌پور، کاپیتان با تجربه تیم، بوده است. برخی معتقدند اسماعیل‌پور نقش مهمی در حفظ ثبات فنی تیم ایفا کرده و دیدگاه‌های او در چیدمان ابتدایی بازیکنان، تصمیمات لحظه‌ای و سایر موارد تأثیرگذار بوده است.

حضور همزمان کشاورزی و اسماعیل‌پور در دو تیم کراپ الوند و سن‌ایچ و همچنین همراهی آن‌ها در دوره مربیگری سطح ۳ آسیا، به گمانه‌زنی‌ها درباره تقسیم وظایف فنی دامن زده است. صرف‌نظر از صحت یا عدم صحت این گمانه‌ها، یک واقعیت قابل اشاره وجود دارد: در دو فصل اخیر، کشاورزی نتوانسته چهره‌ای مربی مستقل و کاریزماتیک بسازد و در ایجاد یک «برند شخصی» موفق در سطح اول فوتسال، با چالش نسبی روبه‌رو بوده است.

تکرار الگوی مشابه کراپ الوند؛ فرصت‌های ازدست‌رفته

مرور کارنامه فصل گذشته کشاورزی در کراپ الوند نشان می‌دهد که این بی‌ثباتی فنی، پدیده‌ای گذرا نیست. او در کراپ، که به «شگفتی‌ساز لیگ» معروف شده بود، نیز نتوانست از لغزش‌های صدرنشینان بهره کافی ببرد و در پایان با نتایج ناامیدکننده در اواخر فصل، به رتبه چهارم بسنده کرد. تکرار الگوی «شروع پرقدرت و لغزش ناگهانی» در سن‌ایچ نشان‌دهنده نیاز به بازنگری در مدیریت بازی‌ها و حفظ تمرکز در یک فصل طولانی است.

نقش کلیدی مدیریت در احیای سن‌ایچ؛ حمایتی که نتیجه داد

در میانه این چالش‌ها، تحلیلگران بر نقش مدیریت باشگاه سن‌ایچ تأکید کرده‌اند. برخلاف انتظار برخی کارشناسان مبنی بر تغییر کادر فنی، باقری مدیرعامل باشگاه با رویکردی صبورانه و حمایت کامل از کشاورزی و دستیارانش، اجازه داد تیم در نیم‌فصل دوم به بازسازی و احیا بپردازد.

به اعتقاد برخی، اگر مدیریت سن‌ایچ تحت فشار هواداران تصمیمات هیجانی می‌گرفت، احتمالاً این تیم در میانه جدول متوقف می‌شد. نکته قابل توجه اینجاست که کشاورزی در کراپ و سن‌ایچ با مدیرانی صبور و کاربلد همکاری داشته که مانع از تغییر زودهنگام کادر در بحران‌ها شده‌اند؛ هرچند خود او همچنان در آزمون مدیریت بحران با چالش‌هایی مواجه بوده است.

در نهایت، کسب رتبه چهارم توسط سن‌ایچ، بیش از آنکه تنها حاصل اقتدار فنی مربی باشد، نتیجه حمایت‌های بی‌وقفه مدیریت از کادری بود که در نیم‌فصل نخست اعتبار خود را نزد هواداران تا حد زیادی کاهش داده بودند. این تجربه نشان می‌دهد ثبات مدیریتی می‌تواند تا حد زیادی نوسانات فنی را جبران کند، اما تیم برای بازگشت به جمع مدعیان قهرمانی نیازمند ارتقای استقلال و کارآمدی فنی در کادر مربیگری است. 

انتهای پیام /



مطالب مرتبط