مسلم اصلانی – به گزارش پایگاه خبری ۲۰۲۰، جام ملت‌های فوتسال آسیا ۲۰۲۶ اندونزی با فینالی نفس‌گیر و فراموش‌نشدنی به پایان رسید؛ دیداری که در آن تیم ملی ایران پس از تساوی ۵–۵ در وقت‌های معمول و اضافه مقابل اندونزیِ میزبان، در ضربات پنالتی با نتیجه ۵–۴ به پیروزی رسید و جام قهرمانی را به خانه آورد. این قهرمانی بیش از آنکه یک عنوان ساده باشد، روایتی بود از اراده، کامبک‌های حماسی و قدرت تهاجمی کم‌نظیر فوتسال ایران.

اقتدار در مرحله گروهی

شاگردان وحید شمسایی رقابت‌ها را مقتدرانه آغاز کردند و در گروه D با سه پیروزی متوالی، صدرنشین شدند. ایران ابتدا مالزی را ۴–۱ شکست داد، سپس عربستان سعودی را با نتیجه ۲–۰ از پیش‌رو برداشت و در آخرین دیدار گروهی، افغانستان را ۵–۲ مغلوب کرد.

در این مرحله، ایران کنترل کامل مسابقات را در اختیار داشت و تنها سه گل دریافت کرد. خط حمله‌ای مرگبار با حضور بازیکنانی چون حسین طیبی، بهروز عظیمی، سعید احمدعباسی و مهدی کریمی، در کنار سازمان‌دهی دفاعی نسبتاً مطمئن، نقاط قوت اصلی تیم بودند. با این حال، گل‌های خورده مقابل افغانستان هشداری بود از ضعف‌هایی که در مراحل بالاتر خود را پررنگ‌تر نشان داد.

کامبک‌های دیدنی در مراحل حذفی

مراحل حذفی، آزمون‌های واقعی تیم شمسایی بود؛ جایی که ضعف‌های دفاعی ایران بارها نمایان شد، اما روحیه بازگشت‌پذیر تیم همه‌چیز را تغییر داد. در مرحله یک‌چهارم نهایی مقابل ازبکستان، ایران خیلی زود ۲–۰ عقب افتاد، اما با یک بازگشت تماشایی و گل‌های پیاپی، در نهایت ۷–۴ به پیروزی رسید.

نیمه‌نهایی برابر عراقِ منظم و سخت‌کوش نیز کم‌دردسر نبود. ایران دو بار از حریف عقب افتاد (۱–۰ و سپس ۲–۱)، اما با برتری تهاجمی و کنترل بازی در نیمه دوم، ۴–۲ پیروز شد و راهی فینال گردید.

فینال مقابل اندونزیِ میزبان، اوج هیجان این تورنمنت بود. دیداری که ایران بارها عقب افتاد، اما هر بار بازگشت؛ مسابقه در نهایت با تساوی ۵–۵ به پایان رسید و در ضربات پنالتی، شاگردان شمسایی با تمرکز، آرامش و دقت، ۵–۴ برنده شدند. این بازگشت‌های مکرر نه‌تنها حاصل کیفیت فردی بازیکنان، بلکه نشانه‌ای روشن از روحیه جنگندگی تیمی بود که هرگز تسلیم نمی‌شود.

رشد خیره‌کننده فوتسال آسیا

جام ملت‌های ۲۰۲۶ به‌وضوح نشان داد فوتسال آسیا وارد دوره‌ای جدید شده است. اندونزی به‌عنوان میزبان، با تکیه بر بازیکنان جوان و حمایت هواداران پرشور، برای نخستین‌بار به فینال رسید و ثابت کرد توانایی به چالش کشیدن بزرگان را دارد. افغانستان با بازی جسورانه ایران را در گروه تحت فشار گذاشت، عراق با سازمان‌دهی مثال‌زدنی تا نیمه‌نهایی پیش رفت و ازبکستان نیز با شروع طوفانی مقابل ایران، سطح رقابت‌ها را بالا برد.ظهور این پدیده‌ها پیام روشنی دارد؛ رقبا قدرتمندتر شده‌اند و ایران برای حفظ سلطه سنتی خود، نیازمند برنامه‌ریزی دقیق‌تر و هوشمندانه‌تر است.

شمسایی؛ معمار روحیه شکست‌ناپذیری

در تمام لحظات بحرانی، وحید شمسایی کنار زمین حضوری الهام‌بخش داشت. اسطوره‌ای که این‌بار در قامت سرمربی، درک عمیقی از مدیریت بحران به نمایش گذاشت. تاکتیک‌های منعطف، تعویض‌های جسورانه و کلیدی — به‌ویژه تعویض رستمی‌ها با محمدی در جریان ضربات پنالتی — و مهم‌تر از همه، تزریق اعتمادبه‌نفس در لحظات عقب‌افتادگی، امضای این قهرمانی بود.

شمسایی تیمی ساخت که هنگام غافلگیری فرو نمی‌پاشید، بلکه با خشم کنترل‌شده حمله می‌کرد و گل‌های خورده را جبران می‌نمود. این دومین قهرمانی آسیایی او در قامت سرمربی است؛ افتخاری که در کنار برخی کاستی‌ها و نیاز به ترمیم، توانایی‌های بالای فنی و مدیریتی‌اش را تأیید می‌کند.

نگاهی منصفانه به انتقادها

وحید شمسایی شخصیتی چندبعدی است؛ فراتر از مربیگری، چهره‌ای اجتماعی با دیدگاه‌های صریح که گاه واکنش‌برانگیز می‌شود. این ویژگی طبیعی هر شخصیت واقعی است و او نیز هزینه‌هایش را پذیرفته است. نقد فنی و حتی غیرفنی حق همگان است، اما نباید دلخوری‌های شخصی، دستاوردهای بزرگ او و تیم ملی را کم‌رنگ کند.

این چهاردهمین جام، برای همیشه در تاریخ فوتسال ایران ثبت شده و سهم شمسایی از آن، همچون دیگر اعضای تیم، یک مدال است. او روزی خواهد رفت، اما بنایی که با کامبک‌های ماندگار و روحیه‌ای پولادین ساخته، اندوخته‌ای ارزشمند برای آینده فوتسال ایران خواهد بود.

شادی یک افتخار ملی

در روزهایی که کام بسیاری از ایرانیان به‌واسطه اتفاقات یک ماه اخیر تلخ شده بود، این قهرمانی لحظه‌ای از شادی ناب و همبستگی را رقم زد. جام چهاردهم متعلق به تمام مردمی است که در هر شرایطی، ایران را دوست می‌دارند.

این افتخار، مانند قهرمانی‌های پیشین، مایه سربلندی یک ملت شد؛ لحظه‌ای که قلب میلیون‌ها نفر را به تپش انداخت و یادآور شد ورزش می‌تواند پلی برای وحدت باشد.

وحید شمسایی و شاگردانش ثابت کردند که پیروزی، واقعاً کسب‌وکار آنهاست. جام به خانه بازگشت و داستان سلطه ایران در فوتسال آسیا، پرشکوه‌تر از همیشه ادامه دارد.

انتهای پیام /