
به گزارش پایگاه خبری ۲٠۲٠، تیم ملی فوتسال بانوان ایران با پذیرش شکست ۳-۱ مقابل ایتالیا، در مرحله گروهی جام جهانی ۲۰۲۴ از رقابتها کنار رفت. این حذف زودهنگام در حالی رقم خورد که انتخابهای بحثبرانگیز سرمربی، شهرزاد مظفر، این سفر بزرگ را به سفری بیدستاورد برای آینده فوتسال ایران تبدیل کرد.
حذف از مرحله گروهی جام جهانی به خودی خود یک ناکامی بزرگ است، اما تراژدی اصلی زمانی آشکار میشود که این ناکامی فاقد کوچکترین دستاورد مثبت برای آینده باشد. دقیقا همین وضعیت بر تیم ملی فوتسال بانوان ایران حاکم شد. تصمیمات تاکتیکی و ترکیبی مظفر نه تنها به صعود منجر نشد، بلکه آینده این رشته را با چالشهای جدی روبرو کرد.
قربانی کردن جوانان؛ فرصت از دست رفته نسل طلایی
دردناکترین بخش این بیدستاوردی، کنار گذاشتن جوانان مستعد در آستانه یک رویداد جهانی بود. حذف چهرههایی مانند فاطمه حسینی و زهرا کیانیمنش، که میتوانستند با انرژی و شور جوانی، ضعف فیزیکی تیم ملی را در دقایق حساس جبران کنند، تصمیمی غیرقابل توجیه بود. جام جهانی، بهترین بستر برای کسب تجربه این نسل طلایی در برابر تیمهای بزرگ جهان بود؛ فرصتی که با تصمیمات سرمربی، به هدر رفت.
ناکامی و شکست؛ شاخص بیدستاورد بودن
دلیل دوم، خود حذف و ناکامی است که به عنوان مهمترین شاخص بیدستاورد بودن، برجسته میشود. یک تیم با برنامه و دورنگر حتی در صورت حذف، هویت و سبک بازی خود را به نمایش میگذارد و بازیکنان جوانش را محک میزند. اما تیم ایران پس از پیروزی در برابر پاناما، در بازی سرنوشتساز مقابل ایتالیا با دریافت ۳ گل مغلوب شد و هیچ برگ برندهای برای ارائه نداشت.
قمار خطرناک روی بازیکنان مسن
در نهایت، باید به تصمیم خطرناک سرمربی در استفاده از بازیکنان با میانگین سنی بالا اشاره کرد. مظفر با ترجیح وفاداری به بازیکنان قدیمی، تمام سرمایه تیم را روی گروهی گذاشت که حتی در صورت معجزه و صعود، به دلیل سن بالا، نقش چندانی در تورنمنتهای آینده، از جمله جام ملتها و جام جهانی بعدی، نخواهند داشت. این تصمیم نه تنها پلی برای فردا نساخت، بلکه پل پشت سر تیم را نیز تخریب کرد.
نتیجه نهایی: شکست کامل و بیدستاورد
بدین ترتیب، این سفر جام جهانی برای فوتسال زنان ایران یک شکست تمامعیار و بیدستاورد در ابعاد تاکتیکی، ترکیبی و آیندهنگرانه بود و هیچ دستاورد مثبتی برای فردای این رشته به همراه نداشت.
انتهای پیام /
مطالب مرتبط
