به گزارش پایگاه خبری ۲٠۲٠، تیم ملی فوتسال کشورمان با نمایشی مقتدرانه و شایسته، جواز حضور در مرحله نیمه‌نهایی جام ملت‌های آسیا ۲۰۲۶ اندونزی را کسب کرد؛ موفقیتی که پیش از آنکه به نام یک مربی، یک نسل یا یک جریان فکری ثبت شود، به نام ایران و مردم این سرزمین گره خورده است.

در تمام دنیا، تیم‌های ملی نماد وحدت هستند؛ چه در برزیل که با وجود اختلافات عمیق سیاسی، پیراهن زرد «سلسائو» خط قرمز مردم است، چه در فرانسه که بازیکنان تیم ملی از قومیت‌ها و دیدگاه‌های مختلف کنار هم می‌ایستند، و چه در آلمان که پس از ناکامی‌ها، نقد فنی جای خود را به توهین و تخریب نمی‌دهد. تجربه جهانی نشان می‌دهد تیم ملی، ملک شخصی هیچ فرد، دولت یا جریان سیاسی نیست؛ بلکه سرمایه مشترک ملت‌هاست.

بر اساس اصول پذیرفته‌شده حقوقی و حتی قانون اساسی در اغلب کشورهای جهان، هر فردی حق دارد دیدگاه، سلیقه و حتی عقاید سیاسی خاص خود را داشته باشد و هیچ مرجعی مجاز به دخالت در باورهای شخصی افراد نیست. اما همین آزادی بیان، در همه نظام‌های حقوقی دنیا، با مسئولیت اخلاقی همراه است؛ به‌ویژه زمانی که پای منافع ملی و پرچم کشور در میان باشد.

این حال، متأسفانه در روزهای اخیر و همزمان با موفقیت تیم ملی فوتسال، شاهد موجی از توهین، فحاشی و حملات غیراخلاقی در فضای مجازی علیه کادر فنی و بازیکنان تیم ملی بوده‌ایم؛ رفتاری که نه‌تنها کمکی به نقد سازنده و اصلاح نمی‌کند، بلکه مستقیماً تمرکز روانی بازیکنان و آرامش فنی تیم را در آستانه دیدارهای سرنوشت‌ساز بر هم می‌زند.

در فوتبال و فوتسال حرفه‌ای دنیا، نقد فنی امری پذیرفته‌شده و حتی ضروری است، اما مرز روشنی میان نقد و تخریب وجود دارد. عبور از این مرز، در هر جای جهان، به‌عنوان ضربه به تیم ملی تلقی می‌شود؛ چرا که بازیکنی که با پرچم کشورش وارد میدان می‌شود، نماینده همه مردم است، نه پاسخ‌گوی نزاع‌های مجازی و عقده‌گشایی‌های شخصی.

امروز بیش از هر زمان دیگری، تیم ملی فوتسال ایران نیازمند حمایت، آرامش و همبستگی است. اختلاف‌نظرها، سلیقه‌ها و حتی انتقادات، می‌توانند پس از پایان رقابت‌ها و در چارچوبی حرفه‌ای مطرح شوند، اما در میانه یک تورنمنت قاره‌ای، تضعیف تیم ملی در فضای مجازی، چیزی جز بازی در زمین رقبای ایران نیست.

پرچم ایران، بالاتر از نام‌هاست؛

و تیم ملی، متعلق به همه مردم ایران.

انتهای پیام/